İlk defa okumuş olduğum bir yazar Stendhal. Başlarda gerçekten bir adaptasyon sorunu yaşadım, acaba çeviride mi var bir sıkıntı diyerek ufak bir araştırma yaptım, ama benim gibi düşünen insanların sayısının fazla olduğunu gördükçe rahatça okumaya devam ettim. Zaten ikinci kitabı ortalarından itibaren de gayet haz alarak okudum. Kitapla ilgili araştırma yaptığımda birkaç bilgi ile karşılaştım. Kitap adını, Ordu’nun kırmızı giysileriyle ruhban sınıfının siyah kıyafetlerinden aldığına dair bir bilgiye rastladım. Birçok manası varmış kitabın adının esasen, ama bu bana daha mantıklı geldi çünkü konu itibariyle de uyum sağlayan bir bilgi.
Kısaca konusuna değinecek olursam, Napolyon’un sürgüne gönderildikten sonraki restorasyon dönemini anlatan; kilise, burjuva, aristokratlar, kralcılar, din adamları, yerel halkın yaşayış tarzlarını, adalet sistemini, Fransa’nın o dönemdeki görünüşünü eleştirel dilde anlatan bir eser.
Baş kahraman Julien Sorel’in burjuvaya katılma hayalleri, yaşadığı aşklar, kararsız halleri, kendi içindeki inişleri-çıkışları, karakterlerin psiko-analizlerinin güzel anlatımlarıyla güzel bir eser okudum.
Dönemin şartlarını ve karakterlerin psiko-analizlerini çok güzel anlatan bir kitaptı kısacası… Baştada söylediğim gibi biraz sıkıntılı geçsede dimağımda bıraktı hisler çok güzel oldu.
Bir kitap daha biter ve zihin haritama gider… 🙂
Alıntılar:
“Aynası çirkefi gösterir, siz aynayı suçlarsınız! Siz asıl anayoldaki çirkefi, dahası suyun yolda birikip çirkef oluşturmasına göz yuman yol denetçisini suçlayın.” (sayfa 439)
“Tutku ne kadar gizlenirse gizlensin çok karanlık bir göğün korkunç fırtınaları haber verişi gibi, gizli köşeleri ile kendini ele verir.” (sayfa 73)
“İşte uygarlığımızın güzelim mucizesi! Aşkı en sıradan haline getirdiniz.” (sayfa 523)
“Hiçbir partiden değilim. Beni mahveden de bu oldu. Benim bütün politikam şu; müziği de, resmi de severim. Güzel bir kitap benim için bir olay kadar önemlidir.” (sayfa 226)
MucizeGünlüğüm 